EN ISO 11612
Hitte en vlammen
De EN ISO 11612-norm definieert beschermende kleding die beschermt tegen de gevaren van hitte en vlammen. De norm stelt de minimum prestatievereisten voor kledingstukken die kort blootgesteld worden aan hitte, vlammen, vonken of gesmolten metaal, waardoor geteste, betrouwbare prestatie garanderen waar thermische risico's deel uitmaken van het werk.
Wanneer EN ISO 11612-kledingstukken gebruiken?
EN ISO 11612-kledingstukken worden gedragen in omgevingen waar professionals blootgesteld kunnen worden aan hitte, vlammen of gesmolten materialen. Ze worden vaak gebruikt in metaalbewerking, gieterijen, onderhoud, energieproductie en andere processen waarbij vonken of oppervlakken met hoge temperaturen voorkomen. Deze kledingstukken vormen een betrouwbare beschermingslaag tegen korte thermische risico's.
Prestatievereisten onder EN ISO 11612
Om te voldoen aan de EN ISO 11612-norm moet een kledingstuk voldoen aan ten minste twee prestatiecategorieën:
beperkte vlamverspreiding (codeletter A)
enbescherming tegen hitte (code letter B, C, D, E, F).
Elke letter wordt gevolgd door een cijfer dat het niveau van bescherming aangeeft, waarbij een hoger cijfer staat voor een betere bescherming. De volgende sectie verklaart in detail elke categorie, toont de testmethodes, prestatieniveaus en wat ze betekenen in de praktijk.
EN ISO 11612-prestatievereisten
Bescherming tegen vlammen
(A)
EN ISO 11612 Bescherming tegen vlammen
A – Beperkte vlamverspreiding
Een kledingstuk dat voldoet aan A1 of A1 + A2 biedt bescherming tegen kort contact met vlammen, en voorkomt zo de verspreiding van de vlam over het oppervlak of langs de randen van de stof. Dit product is de basis van de norm en zorgt ervoor dat de vlam niet verder brandt zodra de ontstekingsbron is verwijderd.
| Code | Beschrijving | Type ontsteking |
|---|---|---|
| A1 | Beperkte vlamverspreiding | Oppervlakteontsteking |
| A2 | Beperkte vlamverspreiding | Ontsteking aan de onderrand |
Oppervlakteontsteking
Ontsteking aan de onderrand
EN ISO 11612-prestatievereisten
Bescherming tegen hitte
(B tot F)
Elk van de volgde codeletters verwijst naar een type van hittegevaar en definieert hoe het materiaal erop reageert. Deze parameters zijn gebaseerd op het vermijden van tweedegraads brandwonden.
EN ISO 11612 Bescherming tegen hitte
B – Bescherming tegen convectiewarmte
Convectieve warmteoverdracht is de overdracht van warmte tussen twee lichamen door stromingen van bewegend gas of vloeistof. De testwaarden geven aan hoe lang het duurt voordat de huidtemperatuur onder de stof met 24 °C stijgt: het punt waarop tweedegraads brandwonden kunnen ontstaan.
| Niveau | Min. | Max. |
|---|---|---|
| B1 | 4 s | < 10 s |
| B2 | 10 s | < 20 s |
| B3 | 20 s |
EN ISO 11612 Bescherming tegen hitte
C – Bescherming tegen stralingswarmte
Blootstelling aan stralingswarmte komt vaak voor in de buurt van hete oppervlakken of gesmolten materiaal. De C-waarde geeft aan hoe lang het duurt voordat de temperatuur onder de stof met 24 °C stijgt: het punt waarop tweedegraads brandwonden kunnen ontstaan. De limieten die in de tabel worden weergegeven geven aan in hoeverre de stof stralingswarmte tegenhoudt - hoe hoger de waarde, hoe langer de stof de warmteoverdracht naar de huid vertraagt.
| Niveau | Min. | Max. |
|---|---|---|
| C1 | 7 s | < 20 s |
| C2 | 20 s | < 50 s |
| C3 | 50 s | < 95 s |
| C4 | ≥ 95 s |
EN ISO 11612 Bescherming tegen hitte
D – Bescherming tegen gesmolten aluminiumspatten
De test meet hoeveel gesmolten aluminium (in gewicht) de stof kan doorstaan voordat de temperatuurstijging aan de achterzijde 24 °C bereikt, het punt waarop tweedegraads brandwonden kunnen ontstaan. Het resultaat is de hoeveelheid gegoten metaal die bereikt wordt zonder de pvc-folie die onder de stof geplaatst werd te beschadigen. Wanneer een materiaal bestand is tegen gesmolten aluminiumspatten, is het over het algemeen ook geschikt voor bescherming tegen brons of gesmolten mineralen.
| Niveau | Min. | Max. |
|---|---|---|
| D1 | 100 g | < 200 g |
| D2 | 200 g | < 350 g |
| D3 | ≥ 350 g |
E - Bescherming tegen gesmolten ijzerspatten
De testmethode is vergelijkbaar met die voor gesmolten aluminium. Ze meet hoeveel gesmolten gietijzer (ferrometaal, in gewicht) de stof kan doorstaan voordat de temperatuurstijging aan de achterzijde 24 °C bereikt, het punt waarop tweedegraads brandwonden kunnen ontstaan. Het resultaat is de hoeveelheid gegoten metaal die bereikt wordt zonder de pvc-folie geplaatst onder het stofmonster te beschadigen. Kledingstukken die goed beschermen tegen gesmolten ijzer bieden doorgaans een vergelijkbare bescherming tegen gesmolten koper, fosforbrons en messing.
| Niveau | Min. | Max. |
|---|---|---|
| E1 | 60 g | < 120 g |
| E2 | 120 g | < 200 g |
| E3 | ≥ 200 g |
EN ISO 11612 Bescherming tegen hitte
F – Bescherming tegen contactwarmte
Deze test meet hoe lang de stof contact kan weerstaan met een heet oppervlak van 250 °C voordat de warmte naar binnen wordt overgedragen. Het resultaat is de drempeltijd — de tijd tussen de start van de test en het moment waarop de temperatuur aan de achterzijde met 10 °C boven de startwaarde is gestegen. Dit geeft aan hoe snel warmte wordt overgedragen door het materiaal en hoe effectief de stof het ontstaan van brandwonden vertraagt.
| Niveau | Min. | Max. |
|---|---|---|
| F1 | 5 s | < 10 s |
| F2 | 10 s | < 15 s |
| F3 | ≥ 15 s |
Over het symbool
Bijvoorbeeld, de Atiras ECO werkjas met ARC-bescherming (APC1) van de Multinorm UP-collectie is gecertificeerd als EN ISO 11612: 2015 A1 A2 B1 C1 E3 F1. Dit wil zeggen dat het kledingstuk getest werd voor oppervlakte- en randontsteking (A1 + A2) en een bescherming van niveau 1 biedt tegen convectiewarmte (B1) en stralingswarmte (C1), bescherming van niveau 3 tegen gesmolten ijzerspatten (E3) en bescherming van niveau 1 tegen contactwarmte (F1). Het biedt geen bescherming tegen gesmolten aluminiumspatten (D).
Correct gebruik en verzorging van EN ISO 11612-kleding
EN ISO 11612-kledingstukken zijn geen kleding voor brandweerlieden, want het is geen gealuminiseerde, warmtewerende kleding. Indien er brand uitbreekt of bij blootstelling aan hitte, moet de drager zo snel mogelijk uit de buurt van de vlam of warmtebron gaan. Bescherming wordt niet langer gegarandeerd bij ernstige schade.
Verontreiniging met brandbare resten of chemicaliën zoals olie of oplosmiddelen kan de vlamvertragende prestaties ernstig verminderen. Bij verontreiniging moet de gebruiker de plek verlaten, het kledingstuk voorzichtig uitdoen en daarbij contact met de huid vermijden en het kledingstuk grondig laten reinigen of vervangen voor nieuw gebruik.
Om prestaties te behouden:
Zorg ervoor dat de kleding nek, torso, armen en benen volledig bedekt.
Wanneer bescherming wordt geboden door een tweedelige outfit, moet er bij het bukken een overlapping worden behouden van ten minste 20 cm.
Sluit alle sluitingen volledig en draag het kledingstuk als deel van een volledige beschermende outfit.
Vervang tijdig beschadigde of sterk vervuilde kledingstukken.
Was volgens de instructies in het kledingstuk om de bescherming te bewaren.